06 Αυγ 2017

ΑΠΟ: Ανδριάνα Γεροντή

ΑΡΘΡΑ / ΚΕΙΜΕΝΑ / Σχέσεις

Comments: Δεν υπάρχουν Σχόλια

Καποιος, καπου σε περιμενει

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει κάποιο φίλο ή φίλη να μας λέει με πόνο για τα βάσανα της σχέσης του;

Να μας παρουσιάζει έναν σύντροφο που απ᾽ τη μία τηλεφωνεί καθημερινά, κι απ᾽ την άλλη χάνεται για μια εβδομάδα;
Απ᾽ τη μία είναι δίπλα του και καλύπτει κάθε του ανάγκη κι απ᾽ την άλλη αδιαφορεί παντελώς για το τι του συμβαίνει. Ψυχρός και ζεστός παράλληλα, κοντά και μακριά, μέσα κι έξω απ᾽ τη σχέση.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας.

Περισσότερα “Καποιος, καπου σε περιμενει”

15 Μαΐ 2017

ΑΠΟ: Ανδριάνα Γεροντή

ΑΡΘΡΑ / ΚΕΙΜΕΝΑ / Σχέσεις

Comments: Δεν υπάρχουν Σχόλια

Ποτε μην κοιμασαι με καποιον που εχει περισσοτερα προβληματα απο σενα

Το τελευταίο διάστημα, παρατηρείται ανησυχητική αύξηση εκδήλωσης βίαιων συμπεριφορών, κι αυτό καταλήγει να γίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό. Άνθρωποι σφάζονται, θάβονται ζωντανοί, κλείνονται σε ψυγεία, κακοποιούνται με κάθε τρόπο. Ανησυχία κυριαρχεί γενικότερα.

Ας δούμε εκτενέστερα την ανάλυση του όρου «βία».
Περισσότερα “Ποτε μην κοιμασαι με καποιον που εχει περισσοτερα προβληματα απο σενα”

15 Μαΐ 2017

ΑΠΟ: Ανδριάνα Γεροντή

ΑΡΘΡΑ / ΚΕΙΜΕΝΑ / Σχέσεις

Comments: Δεν υπάρχουν Σχόλια

Για παντα δικος σου

Κάπου, κάποια στιγμή, είχα διαβάσει πως ένα ζευγάρι απʾ τα πρώτα πέντε λεπτά που θα συναντηθεί, ξέρει ακριβώς τι πρόκειται να γίνει μεταξύ τους. Ποτέ δεν άκουσα απʾ τα χείλη σου ό,τι, μέχρι τότε, είχα συνηθίσει, όμως παρέμεινα. Ίσως γιατί αυτό το βλέμμα που το συναντάω ακόμη και σήμερα μετά από τόσα χρόνια, βαθιά μέσα του λέει όσα τα χείλη σου δε θα πουν ποτέ.

Περισσότερα “Για παντα δικος σου”

15 Μαΐ 2017

ΑΠΟ: Ανδριάνα Γεροντή

ΑΡΘΡΑ / ΚΕΙΜΕΝΑ / Σχέσεις

Comments: Δεν υπάρχουν Σχόλια

Ευτυχισμενος ειναι αυτος που βλεπει περα από την πληγη του

Άνθρωποι μόνοι, πληγωμένοι παντού τριγύρω. Άνθρωποι χωρίς συντροφιά, χωρίς συμπαράσταση, αγάπη κι αγκαλιά. Μια ζεστή αγκαλιά και μια γλυκιά κουβέντα που τόσο έχουμε ανάγκη όλοι μας.

Άνθρωποι που ζούμε μόνοι, παρέα με τον εαυτό μας και μόνο, και δεν μπορούμε να νιώσουμε την ευτυχία. Που το πρόσωπο μας δε λάμπει από χαρά αλλά κοιτάζει τʾ άπειρο με μια απίστευτη μελαγχολία κι απογοήτευση. Που νιώθουμε πως κανένας δεν πρόκειται να μας καταλάβει και να μας αγαπήσει πραγματικά.
Δε λέω, όλοι έχουμε τα ψυχολογικά μας. Κάθε πόρτα και καρφί που λένε. Η δική σου μαμά αδιάφορη, η δική μου κλέφτρα, του παραδίπλα ο πατέρας αλκοολικός ή εξαφανισμένος και της παραδίπλα η μάνα πόρνη. Κι έτσι κουβαλώντας αυτά τα βιώματα, προσπαθούμε ο καθένας, όπως μπορεί, να τα βγάλει πέρα και να γίνουμε δυνατοί. Περισσότερα “Ευτυχισμενος ειναι αυτος που βλεπει περα από την πληγη του”